جولیا والاس[1]، روزنامه‌نگار نشریهٔ نیویورک‌تایمز بیش از یک‌دهه در آسیای جنوب شرقی فعالیت داشته است. او در این مقاله که در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۴ منتشر شده است، به پدیدهٔ عجیب و گستردهٔ غش کردن دسته‌جمعی کارگران کارخانه‌های پوشاک در کامبوج می‌پردازد، پدیده‌ای که نه فقط ناشی از خستگی مفرط و شرایط نامطلوب کاری، بلکه اعتراضی تنانه به خشونت ساختاری بهره‌کشی از کارگران در صنعت پوشاک در این کشور است؛ صنعتی که عمیقاً با سرمایه‌داری جهانی و پروژه‌های توسعه گره خورده است و بروزی جسمانی و جمعی می‌یابد. پدیدهٔ غش کردن